Digitale revolutie in de keuken

Nog even en we kunnen thuis ons eigen eten ontwerpen. Cornucopia: Digital Gastronomy  is een concept van Marcelo Coeho en Amit Zoram . In essentie is het een 3d-printer voor voedsel. Meng de juiste hoeveelheden ingredienten in de 3d-printer,  stel de temperatuur in en bouw, volledig gecontroleerd,  jouw droomgerecht. Als het concept  Cornucopia (hoorn des overvloeds) werkelijkheid wordt dan zorgt het voor een revolutie in de keuken.

Romantisch is het niet. Er lijkt weinig ziel te zitten in deze manier van voedsel bereiden. En een biefstukje zul je er niet mee bakken. Maar je kan er wel allerlei nieuwe creatieve gerechten mee maken en dat is toch op zijn minst spannend. Ik wil hem wel uitproberen.

Appeltje voor de dorst

Eva wist wel wat ze deed toen ze haar tanden in een appel zette. Een mooie appel, zoals deze van  kunstenaar Bianca van 't Wout - Rutjes, zorgt ervoor dat je hem wil bezitten. Dat je de sappige schoonheid kan proeven op je tong. Puur al goed,  maar nog lekkerder is het , als de appel wordt gecombineerd met  kip of parelhoen.

 Parelhoen A La Normande met appel (4 pp)
1 parelhoen
zout + zwarte peper
125 gram boter
2 grote goudrenetten
1 eetlepel calvados
1,5 deciliter cider
0,8 liter room

Wrijf de parelhoen in met zout en versgemalen peper. Schil de goudrenetten en stop een halve appel in de buikholte. Braad de parelhoen in een braadpan in de boter aan alle kanten licht goudbruin, boven niet al te fel vuur. Keer regelmatig en zorg dat het stukje appel er niet uitglipt. Bedruip regelmatig met braadvocht.Snijd de resterende 1,5 appel in plakken. Neem de vogel na een half uurtje uit de pan en leg de plakken appel in de braadboter. Zet de parelhoen op de plakken appel, temper het vuur tot laag en laat de parelhoen, nu met een deksel schuin op de pan, nog een drie kwartiertjes sudderen.

Zet afzuigkap uit als die aanstaat. Verwarm een lepel calvados boven een gasvlam en houd dan de lepel schuin,tot dat de vlam erin slaat.Laat de brandende calvados over de parelhoen lopenen laat de vlammetjes rustig uitbranden.Neem de vogel uit de pan. Giet decider bij het braadvocht en meteen de iets voorverwarmde slagroom. Roer goed door, leg de parelhoen er weer bij en laat het geheel nog enkele minuten sudderen. Laat de saus niet meer aan de kook komen.

En de rest van de cider drink je natuurlijk aan tafel op.

Troosteten

Soms is het niet jouw dag. Het liefst was je diep onder de wol gebleven en dan stiekem hopen dat niemand je mist. Maar ja, nu  moet je toch door de zure appel heen. Je wist al lang dat deze dag zou komen. Je hebt deze dag een flinke tijd kunnen uitstellen door eerst te ontkennen en uiteindelijk in te stemmen met een onderzoekscommissie. Je hebt de dag nog proberen te ontlopen door Europa een aanzoek te doen, maar tevergeefs. De commissie  is klaar en nu moet je met de billen bloot.

Je geeft geen leiding zeggen ze; wat een lef. Je bent al jarenlang de belangrijkste man van Nederland en er zijn niet veel die je dat na kunnen zeggen of met je zouden willen ruilen. Je kan zelf wel je conclusies trekken, maar gelukkig heeft iedereen boter op zijn hoofd.

Er zullen veel woorden vallen, maar je blijft gewoon zitten. Zitten waar je zit, daar ben je goed in geworden, na al die jaren. En dan straks naar huis; troost zoeken bij een van je lievelingsgerechten: spaghetti Carbonara. Lekker vet met veel kaas, spek en ....
gebroken eieren.

Lunchgeluk in 5 dagen

Een goede lunch schiet er op een gewone werkdag vaak bij in. Achter ons bureau eten we in een paar happen snel wat weg, een oog op de aantekeningen voor de komende vergadering de ander op de binnenkomende mail. Geen tijd, geen tijd. Flauwekul natuurlijk. Een half uur even er tussenuit is veel beter voor de concentratie, dus als verlaat voornemen voor het nieuwe jaar: iedere dag een echte lunchpauze.

Kunstenares Karlijn Souren helpt ons een handje met een handzaam ontworpen boterhamzakje.  Pulp Sandwich is de naam met als extra verrassing een vervolgverhaal in vijf delen geschreven door Renske de Greef, die net furore maakt met haar humoristische roman Je ziet nog eens wat. Voor 9,50 euro ben je in een keer klaar.

Nu nog zorgen dat de lunch ook lekker is, want van die kleffe voorgesmeerde boterhammen wordt je niet gelukkig. Een idee is bijvoorbeeld om een lekker broodje mee te nemen en die te besmeren met een mengsel van hardgekookt ei, ansjovis, creme fraiche, zwarte peper en een beetje mayonaise (neem je mee in een apart doosje) en dan bijvoorbeeld los een paar radijsjes. En anders is er hopelijk een goede bakker in de buurt met een ciabatta met olijven.

IJshonger schreeuwt om spek

Muts strak om de oren, schaatsen aan en de ijzers op het witte ijs. Zwierend door prachtig Hollandse polders met bevoren rietpluimen, verlaten steigers en verkleumde vogels. Het zonnetje schijnt, we doen nog een extra rondje. En dan.... hongerklap. Geen stalletje te bekennen met aangebrande chocolademelk, snert en lauwe worst. Honger, een enorme zin in uitgebakken spek, knisperende bacon. Snel naar huis, voor een club sandwich. Zo kunnen we er weer tegenaan.

Club Sandwich
3 sneetjes wit brood pp zonder korst
paar plakjes uitgebakken bacon
gebakken kip of gerookte kip
sla
tomaat
mayonaise
zout en peper
extra optie plakjes kaas
extra optie plakjes avocado
extra optie ei (gekookt of gebakken)

Rooster het brood, Maak plakjes van de kip. Besmeer 2 boterhammen met aan een kant met mayonaise en 1 boterham aan beide kanten licht met mayonaise. Leg tussen het met mayonaise besmeerde brood de rest van de ingredienten. Snij de drie boterhammen schuin door de helft. Ook lekker met een augurkje.

Kooklust

Nog geen jaar oud en al in veel boekhandels niet meer goed te krijgen. Doodzonde want het boek Een vis zwemmend in roomsaus van Marjoleine de Vos mag eigenlijk in geen enkele  kast van een kookliefhebber ontbreken. Al was het maar om het prachtige eerste gedicht van Marjoleine de Vos zelf:

KOOKLUST

Met gretige borsten staat begeerte aan het aanrecht

zoent het zaad uit tomaten, kijken naar het zwellen

van beslag onder vochtig doek. Haar hand liefkoost

de haas van een jonge stier, zijn zoekende tong

is gemaakt voor de hare, verzaligd streelt ze

zijn ballen de pan in. Hartstocht

is een keukenprinses met aanraakbare huid,

donzig als deeg, geurig als boter, een weerloze

van bot bevrijde eend die naakt wil zijn

als een olijf in olie, een perzik op sap.

Ze wil zich ontleden op het hakblok, betast worden

door gulzige vingers en gloeiend verslonden

Een vis zijn, zwemmend in roomsaus

gewiegd, gekend, begeerd, genoten.

Je zou er spontaan van gaan koken!

Mexicaanse griep weggewaaid

Nu de Mexicaanse griep bijna verdwenen is, schenkt Belgie  ruim een miljoen vaccins aan de WHO. Ook andere Europese landen proberen wanhopig van de vaccins af te komen. Frankrijk probeert Egypte over te halen de resten over te nemen en Duitsland en Frankrijk samen proberen om het hardst de Oekraine te overtuigen. In Mexico zijn ondertussen veel meer mensen gestorven door een kogel dan door de griep. Back to normal en daar hoort een goede bonenschotel bij, waar we in Nederland hopelijk hooguit de scheetjes na de maaltijd naar elkaar schieten.

Mexicaanse bonenschotel

Kidneybonen

knoflook

ui, gesneden

koenjit

djinten (komijn)

cayennepeper

tortillachips

tomatenpuree (niet teveel)

evt wat cacaopoeder

rundergehakt

geraspte kaas (belegen)

zure room

avocado

limoensap

evt rood pepertje

tomaat

zout en peper

Verwarm de oven voor op 180 graden. Voeg zout en peper toe aan het gehakt en braad het gehakt samen met knoflook en ui. Voeg djinten en koenjit toe (en evt cacaopoeder). Prak de kidneybonen door het gehaktmengsel en voeg daarna de cayennepeper en de tomatenpuree toe.Leg in een ovenschotel wat tortillachips en daar bovenop het gehaktmengsel. Strooi de kaas over het geheel en zet het in de oven.  Het is klaar als de kaas goed gesmolten is. Serveer de schotel met zure room, de rest van de tortillachips en guacomolo. Guacomolo maak je (als de schotel in de oven staat) van avocado, beetje limoensap, beetje zure room, rode peper en kleine stukjes tomaat. Niet echt iets voor een maandag, maar wel erg lekker is om er een margarita bij te drinken. Met dank aan Kees en  Madeleine.

Creatief met brood

Blue moon met haring

De kolkende zee probeert de volle maan voor de tweede keer te bereiken. Verkleumd kijken we naar het natuurgeweld dat op de rotsen neer beukt en iedere toeschouwer trakteert op een natte douche. Hongerig willen we de beroemde

gerookte haring (kipper) van Witby uitproberen. We ruiken en zien de rook, maar de haring is pas morgen verkrijgbaar. Dan nog maar een blik op de onstuimige zee.
Zo mooi zie je de golven in Nederland niet.

Be healthy, eat chocolate cake

Verrassend nieuws zo vlak voor het nieuwe jaar. Eet chocoladenotentaart, het is goed voor je gezondheid. De chocolade zorgt ervoor dat je minder cholesterol opneemt en de walnoten en amandelen bevatten omega 3 en vezels wat ook gezond is voor het hart. Dit beweert dietiste Roz Witney in de Yorkshire Post. Of het helemaal klopt, dat weet ik niet maar het recept wat ze erbij geeft is erg lekker.

Chocoladenotentaart

150 gram amandelen

50 gram walnoten
200 gram bittere chocolade (70 procent)

80 gram boter

4 eieren
80 ml melk
120 gram suiker

Warm de oven voor op 170 graden. Maal de noten fijn. Smelt de chocolade samen met de boter. Scheid eigeel en eiwit in verschillende schalen.Voeg eigeel en suiker samen en meng het met de chocoladeboter. Roer de gemalen noten door het mengsel van chocola.Voeg melk toe,  het mengsel mag niet te stijf worden. Sla de eiwitten stijf (met de hand is dat al snel 15 minuten of meer!) en vouw het door het chocolademengsel. Vet bakvorm in en bak de taart in veertig minuten gaar (gaar niet droog). Serveer het eventueel met cremefraiche.

Toch een stuk smakelijker dan cholesterol verlagende margarine.

Pasta Santa

Rolschaatsende meisjes met korte hoepelrokjes zwieren rond met kleine hapjes. Een piano verbergt een schat aan verse zalm, oesters en kreeft op ijs. Een grote kroonluchter met gulle krullen geeft met tientallen kaarsen de binnenruimte licht.  Woorden van Deelder en Vinkenoog zweven in de lucht. Er is geen kerstboom te zien, maar een geschoren koe met Amerikaanse ambities, een knallende saxofoon en een bijna verslonden chocolade bruine madonna geven het geheel een kerstachtige sfeer. Toch hebben veel minder mensen dan andere jaren zich dit jaar laten verleiden door de Winterparade.  Jammer voor de organisatie, maar voor ons wordt het feestje er alleen maar bijzonderder door.
Op tweede kerstdag verlangen we naar een simpele, lichte maaltijd met pit. Voor het feestelijke gevoel starten we met een oester en daarna laten we ons verleiden door de Pasta Santa van Amaro.

Pasta Santa (zoals ik denk dat hij gemaakt is) oftewel een variant op Spaghetti all'aglio

spaghetti
witte wijn
knoflook
rode peper
geraspte kaas
groene verse kruiden
krulsla
olijfolie
zout en zwarte peper
2 dl balsamicoazijn
100 gram suiker

Maak stroop van de balsamico door in een pannetje de balsamicoazijn en de suiker te verwarmen en de vloeisof op een laag vuurtje met de helft laten inkoken. Kook de spagetti el dente en giet het kookwater af. Snij de rode peper in dunne ringetjes en de knoflook in dunne plakjes en bak ze in olijfolie. Gooi de spagetti bij de knoflook en rode peper en wok het kort. Blus het af met witte wijn. Doe op het laatste moment de verse kruiden erbij (zoals peterselie). Serveer het met geraspte kaas, de balsamicostroop en bovenop een toefje krulsla.

En dan dansen op de aanstekelijke muziek van Steye! "Shake it, is the credo. Good horizontal funk rocks your booty.”

Liefdesvoedsel

Zakdoeken klaar. Iedere jaar met kerst, nestel  ik me op de bank,  meestal in de lome middag van eerste of tweede kerstdag. .
All you need is love met Robert ten Brink is het het ultieme warme kerstgevoel.  Vaak in verre oorden zijn liefdes opgebloeid voor kortere of langere tijd. Eenmaal in Nederland blijkt Zuid Amerika of Nieuw Zeeland wel erg ver weg voor  fysiek contact. En dan staat de prins of prinses van het verlangen op eens op de stoep..... Zoet,voorspelbaar maar voor één keer per jaar ook heerlijk. Bij zo'n bijzondere ontmoeting hoort een romantisch gerecht. Het gerecht moet de zintuigen strelen en smaken naar meer.

Gebakken asperges met coquilles met kokoscitroenpasta (2 personen)
1 verse stengels citroengras

1 verse rode pepertjes (kan ook hete peper uit de molen)

1 teen knoflook

250 gram groene asperges

half bosje koriander

400 ml kokosmelk

200 ml water

200 gram papperdelo/pasta

olijfolie

6 coquilles

Snij harde onderkant van het citroengras en verwijder de buitenste harde stengeldelen. Hak het zachte binnenste fijn. Halveer de pepertjes, haal de zaadjes er zorgvuldig uit, snij het in ragfijne reepjes.
Pel en hak de knoflook fijn. Snijd de onderste 4 cm vd asperges af. Leg ze een half uur in koud water, halveer ze in twee helften en evt ook nog een keer overdwars.. Hak de koriander grof,; bewaar een paar takjes voor de garnering.
Schud de kokosmelk voor gebruik grondig. Breng in een grote pan de kokosmelk, het water, het citroengras, de knoflook, een theelepel zout en de gehakte rode peper aan de kook. Voeg de pasta toe en kook het n een minuut of 8 gaar. Giet af en proef of er zout bij moet.Verhit intussen twee eetlepels olijfolie in een pan of wok. Bak de asperges in 6-7 minuten rondom bruin en nog knapperig. Bestrooi ze met zout en houd ze even warm. Bak de coquilles in twee minuten om en om gaar.
Schep de pasta op warme borden en rangschik de asperges en de coquilles. Bestrooi het gerecht met koriander.

Dan maar dik

Even geen schuldgevoel, maar luisteren naar de
onvolprezen Annie M.G. Schmidt.

DAN MAAR DIK
k hou van aardappels en sju met veel gehak,
ik hou van rolpens en van varkenscoteletten,
ik hou van koffie met veel suiker en gebak,
ik hou van pudding en van warreme kroketten.
En as ik dik wor, nou, dan moet dat maar gebeure, |
ik zal beslist niet over kallerieën zeuren.

En zonder taartjes is het leven veel te grau
en as je honger heb, dan wor je zo humeurig.
U moet maar denken as u dikker wordt, mevrouw,
je kan nog beter lekker mollig zijn dan treurig.
En as ik dik wor, nou, dan zal ik het wel merke,
ik ga m'n leve niet met rauwe groente werken.

An mijn lijf geen dijeet,
ik blijf ete wat ik eet
en ik doe niet aan de lijn,
al weeg ik tweehonderd pond.
Ik zeg maar: ete is gezond,
ik lus geen kropsla met azijn.
U moet maar denke, net als ik:
dan maar dik,
dan maar dik,
dan maar dik.

Vanaf zondag 3 januari is een zevendelige serie te zien op televisie over het leven van Annie M.G. Schmidt

Wil je een digitaal eitje of een wereldappel?

Creatief met eten. Foto's van de Amerikaanse kunstenaar/fotograaf  Kevin van Aelst

Stampottentijd

Het land ligt stil, De auto is bedolven onder een flinke laag sneeuw, de weg is spiegelglad. De stad ziet er betoverend uit; muts op, laarzen aan en naar buiten. Op de terugweg meteen maar even boodschappen halen. Met zulk ouderwets Hollands weer krijg jevanzelf zin in stampot. Stampot boerenkool met een mooie grove worst van de slager; een kuiltje in het midden met boterjus en piccalilly. We stappen met rode konen fris de winkel in. Ons oog valt meteen op de groentestelling. Nee... in één oogopslag is het duidelijk, de boerenkool is op! Heel Nederland eet vanavond boerenkool behalve ik.
Snel een nieuw plan bedacht, denkend aan onze zuiderburen. Zouden zij ook massaal van stampot boerenkool houden?

Ze houden in elk geval van witlof of witloof zoals de Vlamingen het noemen. Er is zelf eens speciale website om deze licht bittere groente te promoten.  Een winterse aanpak is witlof met ham en kaas uit de oven.  Kook aardappels en maak er een een eenvoudige puree van. Kook tegelijk de witlof in water en verwarm de oven voor op 200 graden. Vet een ovenschaal in en maak laagjesvan  aardappelpuree, witlof, kaas en ham. Zet de schaal een minuut of 8 in de oven en aanvallen maar.

Klimaattop mislukt, toch winter

Brrrr

Terwijl buiten alles bedekt is met een wollige witte deken en vlokken uit de grijze hemel de deken dikker en dikker maken, begint de verwarming veronstrustende kolkende geluiden te maken. Het borrelt en gromt en ondertussen ligt er op de boiler een flinke plas water. Angstvallig kijken we naarde c.v.. We bellen het servicenummer van de verwarmingsinstallatiebedrijf. "Ja dat lijkt me niet goed,ik zou hem uitzetten.""Komt dan iemand langs om hem te maken?", vraag ik hoopvol.
"Nee mevrouw, morgenochtend belt er iemand terug om een afspraak te maken", klinkt het niet erg gerustellend. En koud wordt het. Het elektrische kacheltje wat jaren geleden ooit is aangeschaft is onvindbaar. Gelukkig hebben we een keuken. De oven en de gaspitten gaan aan om de boel weer een beetje warm te krijgen. Toch zonde van al die energie, we kunnen we beter meteen een hartverwarmend soepje mee maken.

Soupe au pistou
prei
peterselie, rozemarijn, tijm, marjoraan, laurier
aardappel in blokjes
wortel
courgette
groentebouillon
tuinbonen
tomaten (evt pompoen, erwten)
schelpjespasta
zout
basilicum blaadjes
knoflook
zwarte peper
geraspte Parmezaanse kaas
olijfolie (goede)

Snij de ui(en) en prij dun. Fruit ze in olie in een pan met een zware bodem (eerst goed voorverwarmen). Op laag vuur in in een minuut of 10 gaar fruiten.Verse kruiden in een bosje toevoegen (Provençaalse kruiden) samen met heet water  en gesneden wortel, aardappel, courgette, laurier en zout. Groente zachtjes in een minuut of 10 bijna gaar koken (deksel op pan). Tomaten en pasta toevoegen en tuinbonen als ze vers zijn (uit blik op het laatste moment). Een minuut of 15 laten koken, kruiden en laurier weghalen. Evt meer water toevoegen. en proeven op smaak.
Voor de pistou: basilicum, zwarte peper, knoflook en kaas in een keukenmachine fijnhakken. Langzaam  de olijfolie draaiend toevoegen en in de koelkast zetten tot gebruik.
Soep serveren met een lepel pistou er bovenop.

Smeltende camembert op een surrealistisch broodje

Inspiratie kan je op ieder moment overvallen. Het idee voor  'de weke uurwerken' (de duurzaamheid van de herinnering') van Dali is onstaan tijdens een hete augustusmiddag. Dali zat te lunchen en speelde met zijn potlood.Hij schoof het potlood onder de camembert en tilde het kaasje op. De kaas was zacht geworden in de zon en droop naar buiten. Het inspireerde hem tot de smeltende uurwerken.

Als de tijd dan toch versmelt, kun je beter je maag vullen met een eenvoudige lunch met een mooi lopend kaasje  samen met een authentiek brood. Brood waar je meteen in wil bijten. Dali heeft voor ons gelukkig ook zo'n brood in de aanbieding.

Ontroerend mooi... En nu smullen

De Noordzee bij Terschelling winter 2009

Verdronken schelpen op een donderdag

"Helaas mevrouw de kok heeft een fout gemaakt, de schelpen zijn op. Mogen het ook mosselen worden?" Een mooie pasta met witte wijn en knoflook kan ook heel goed met mosselen, dus vooruit. De Kust is een goedlopende leuk buurtrestaurant met veel visgerechten in Utrecht, maar logistiek gaat er vaak wat mis. Uiteindelijk  krijg ik geen variatie met mosselen op mijn bord maar een compleet ander gerecht. De mosselen liggen in een zware rode saus die eigenlijk hoort bij een ander mosselgerecht. Toch zelf nog maar even naar de visboer voor een revanche om even de zee en de zon te proeven op een mooie winterse dag.

Spaghetti Vongole  (2pp of 4 pp als je er een voorgerecht van maakt)
1-1,5 kilo venusschelpen (goed uitspoelen anders heb je zand in je eten)
1-2 knoflook in plakjes
1 rode peper
olijfolie
peterselie
1 dl witte wijn
citroen
spaghetti

Zet een pan water met wat zout op en kook daarin de spaghetti. Leg de schelpen in koud water en check of ze nog leven (vers zijn) door een tikje op de schelp te geven. Als de schelp zich niet sluit,gooi de schelp dan weg.  Smoor de knoflook samen met de chilipeper in de olijfolie (laat knoflook niet bruin worden). Doe de schelpen en de witte wijn in de pan. Doe er een deksel op en kook in een minuut of drie de schelpen gaar (ze gaan openstaan). Schud tussendoor de boel een paar keer op. Haal de schelpen it de pan met en schuimspaan zodat je het kookvocht bewaard.  Zeef evt. kookvocht als er toch nog zandkorrels in zitten. Brengt het kookvocht aan de kook en voeg citroensap + citroenschil en de peterselie toe. Breng het opsmaak met gemalen zwarte peper en evt zout. Meng de schelpen door de saus. Gooi het geheel bij de spaghetti.

Tomatentaartje

Tomatentaartje voor 4 personen, (bijgerecht of lunchgerecht )
6-8 tomaten
6 plakjes bladerdeeg
mosterd
creme fraiche
rozemarijn
ansjovis (4 stuks) - geweekt in melk
of zwarte olijfjes (taggia)
parmezaanse kaas,geraspt (beetje)
zout en zwarte peper uit de molen

Verwarm de oven voor op 200 graden. Ontdooi de bladerdeeg

Ontvel de tomaten en haal het vruchtvlees uit de tomaten. Dep de tomaten en bestrooi ze met peper en zout. Vet de bakvorm in en maak een bodem met een laag randje van 5 plakjes bladerdeeg. Snij de tomaten in mooie
kleine plakjes, hak de rozemarijn fijn. Meng de mosterd en creme fraiche en smeer de bodem er mee in.

Leg de tomaten er bovenop en strooi de rozemarijn er overheen. Leg de ansjovisjes of olijven erbij. Maak van het overgebleven bladerdeegflapje reepjes en leg ze over het taartje. Gooi over deze reepjes een beetje geraspte kaas. Bak het taartje in 30 minuten in het midden van de oven.

Winterse tomaat

Terwijl de winter de hemel wollig grijs kleurt en de sneeuw zijn tijd afwacht, krijgt een mens zin in een fleurig, maar warm gerecht. Dat
straks nu eerst een gedicht
Ode aan de tomaat - Pablo Neruda

Middag en zomer,

de straat verdrinkt

in tomaten,

het licht
deelt zich
in twee tomatenhelften
en het sap
stroomt
door de straten.

In december
breekt de tomaat z'n ketenen
en dringt
de keukens binnen,
komt aan voor de lunch,
gaat kalm zitten
in de dressoirs
tussen de vazen en botervlootjes
en de blauwe zoutvaatjes.
De tomaat
heeft een eigen licht
en een goedaardige grootheid.
Maar helaas
we moeten hem vermoorden,
het mes zinkt diep
in zijn levend vlees,
de rode ingewanden,
een nieuwe zon,
diep en onuitputtelijk.

Deelder 65

Timing is everything. Vóór in de maat. Niet leunend in de afterbeat.'

Deelder:'Je bent nooit ouder dan een dag.

Morgen begint alles weer opnieuw.
Je leeft in het nu, en dat is altijd nu,
Dus wat dat betreft wordt je niet ouder.'

Zandschip

helemaal te gek