Zoon draait tiramisu nek om

Tiramisu is een Italiaans nagerecht waarvan je denkt dat het al heel lang bestaat. Maar volgens, één van de aannemelijkere verhalen is het er pas sinds de tweede helft van de vorige eeuw. Het zou tot de jaren tachtig duren voor het in een Italiaanse woordenboek verscheen. Uitgevonden door het echtpaar van het restaurant Beccherie in Treviso.

Zij wilde graag op krachten komen met een feestelijk, vrolijk gerecht (Tiramisu betekent 'trek me op/maak me blij') na de geboorte van hun zoon. Ze zou naar haar man hebben geroepen : Geef me zabaglione (eiercreme ) met mascarpone en doe er zwarte sterke koffie bij."  En dat werd dit machtige, smakelijke recept, dat tegenwoordig iedereen in een of andere variant kent.

Helaas wil niemand meer eten in het restaurant en gaat het dicht. De huidige eigenaar, de zoon van de uitvinders, sluit het restaurant. Nog een maand, tot 30 maart, de tijd om het ter plekke te proeven. Goede reden om naar Italië af te reizen. En daarna zullen we zelf aan de slag moeten

Tiramisu restaurant Le Beccherie 
6 eierdooiers
250 gram + 2tl  suiker
500 gram mascarpone
30 lange vingers
Espresso koffie
Cacaopoeder

Maak een  kopje sterke espresso koffie. Los 2 theelepels suiker in de nog warm koffie op. Laat de koffie afkoelen tot kamertemperatuur. Klop de eierdooiers en suiker in een kom totdat ze licht en luchtig is. Meng het eierdooiermengsel met de mascarpone.

Dip de helft van de lange vingers in de koffie en leg ze in de schaal in een eerste laag.Verdeel de helft van de mascarponecrème op de koekjes. Dompel de resterende lange vingers in de koffie en leg ze in de schaal voor een tweede laag laag.Verdeel de overgebleven mascarpone crème op de lange vingers.

Bestrooi de bovenkant met cacaopoeder. Laat het 3-4 uur opstijven in de koelkast.

Dit recept is zonder alcohol  maar een beetje Amaretto of marsala  (6 eetlepels, helft door de eieren, helft door de koffie) misstaat niet.

Het einde van de cupcakes

Het heeft even geduurd, maar het einde van de cupcakesgekte is in zicht. Deze vaak veel te droge cakejes met tuttige bloemetjes en andere tierlantijnen terroriseren menig huishouden en feestjes  in Nederland al meer dan een jaar of twee. Maar de klad zit er in. Na de goudmarkt is ook de cupcakemarkt ingestort. In 2011 gingen de cupecakes naar de Nasdaq Stock Market en afgelopen vrijdag viel de koers naar beneden met bijna 35%. Jammer voor al die mensen in de cupecakeindustrie, in Amerika alleen al negentienduizend man, maar we zijn deze lente toe aan iets nieuws.

Laten we  beginnen met een verrassende smaak. Taartjes met bijvoorbeeld lekkere friszoete rabarber. Veel jonge mensen weten nauwelijks meer wat het is. Met bladerdeeg wordt het mooi knapperig en het is minstens zo makkelijk als de zoveelste cupcake.

Rabarbertaartjes (4 stuks)
8-10 bladerdeegplakjes
6 grote stengels rabarber
150 gram boter
125 gram suiker (als ze rabarber heel zuur van smaak is, iets meer)
dungeschilde sinaasappelschil van 1 sinaasappel (liefst biologisch)
2 vanillestokjes (opensnijden en inhoud er uitschrapen)
200 gram mascarpone

Verhit de over voor op 190 graden. Gebruik vier vormpjes van een doorsnede van 8 tot 10 cm. Vet ze in en bekleed ze met bladerdeeg. Zorg dat het bladerdeeg er nog een beetje overheen hangt. prik er met een vork wat gaatje in.
Snij de rabarber een stukjes zodat ze in elk geval in de vormpjes passen. Doe in een pan met een dikke bodem de rabarber, vanille, suiker, boter en de sinaasappelschil.Zet het vuur hoog en kook het geheel in een minuut of tien zodat het begint te caramaliseren. proef ondertussen of je de smaak niet te zuur vindt en gooi er eventueel wat suiker bij. De verschillen tussen rababersoorten kunnen heel groot zijn. Roer niet echt.
Bak het bladerdeeg in de oven een minuut of 5 voor. Doe het rabarbermengsel op de bladerdeeg en laat het geheel een minuut of 20-25 in de oven staan. Haal ze eruit en laat de taartjes een paar minuten met rust.
Haal ze voorzichtig uit de vormpjes en serveer ze met mascarpone. Als garnering passen er heel goed aarbeien en/of frambozen bij.

Zin in zon ..in een toetje

Weer regent het.Het is voor Nederland geen onaardige zomer, maar de zon schijnt vooral als ik aan het werk ben. Ik wil avond aan avond bbq-en in de tuin met zwoele temperaturen. Ik wil met de boot op een eilandje naar de zonsondergang kijken zonder vrees voor bliksem donder en vooral; zonder stortbuien. Ik wil al al voor twaalven op het terras zittten tot laat in de avond...

Morgen, morgen schijnt de zon steeds langer en heter. Nu vast wat zon op het bord.

Gegrilde sinaasappels met karamel-muntboter
6 biologische sinaasappel
90 gram suiker
60 ml room
45 gram roomboter in stukjes
2 theelepels sinaasappelschil
2 eetlepels verse munt (gehakt zonder steeltjes)
mascarpone of room voor de garnering + paar blaadjes munt

Schil de sinaaasappels heel dun, het wit mag niet mee.\Snij de onderkant van elke sinassappel zodat ze blijven staan. Snij de schil zo dat je het wit weghaalt. Snij de sinaasappels in mooie dunne plakjes overdwars.

Verwarm de suiker met 3 eetlepes water in een pannetjes op laag vuur (het mag niet koken). Schudt af en toe en roer niet.
Als het geheel is opgelost, zet je het vuur hoger tot het kookt. Laat het koken tot de suikermassa karamelkleurig is. Haal de pan van het vuur en roer voorzichtig de room door het karamelmengsel. Zet het geheel terug op het vuur en roer voorzichtig tot de karamel is opgelost in de room. Voeg de munt,boter en de sinaasschil toe en zet het geheel in de koelkast.

Verwarm de grill voor. Leg de sinaasappelsschijfjes op een lage schaal iets overlappend over elkaar heen. Breng de karamelboter aan en grill het geheel tot de boter is gesmolten. Serveer het met mascarpone  of room en eventueel wat nootmuskaat en een paar blaadjes munt

Frisse aardbeien

De beste aardbeien van het land moeten nog komen. Ze willen net als wij veel zon.  Hoe meer zon hoe vrolijker, hoe meer zon hoe zoeter. Dus dat zit voor dit jaar wel goed met de aardbeien. Caroline heeft daarom een goed voorschotje genomen op al deze natuurlijke lekkernij en het foodblogevent van mei in het teken van de aardbei gezet.

Het mooist is natuurlijk als deze zomerkoninkjes uit je eigen tuin komen. Dan zijn ze ook het lekkerst omdat de zoete smaak zich pas in de laatste dagen goed ontwikkelt. Er zijn heel veel verschillende aardbeien, het liefst probeer ik ze allemaal. Misschien moet ik in de leer bij  de Aardbeienacademie met wel meer dan 20 lessen.

Maar dit jaar wordt dat niets meer dat zelf  kweken, te laat. En het valt ook nog niet altijd mee las ik op Tuin, eten en meer. Veel aandacht en in elk geval veel geduld. Tsja dat hebben we nu even niet. Mooie voornemens voor een nieuw jaar maar we willen nu ook met aardbeien aan de slag. Op naar de zelfpluktuin of de winkel.

Frisse aardbeien
500 gram aardbeien
100 gram suiker
1 citroen
50 ml balsamico-azijn
handvol verse munt
evt wat verse peper

Verdeel de aardbeien in vier delen en strooi de suiker erover. Maak een marinade van citroensap en balsamico-azijn. Laat de aardbeien gedurende 3 uur in de koelkast marineren in de marinade. Dien de aardbeien op met verse muntblaadjes.

Geen toetjes voor toetjes

Matisse - het dessert: harmonie in rood

Supermarkten worden steeds beter in het verleiden van hun klanten. In grote supermarkten wordt je getrakteerd op koffie, blokjes kaas en staan koks op zaterdag met nieuwe producten klaar, maar in Amerika hebben ze iets geniaals verzonnen; een toetjesautomaat. Gratis trek je een minitoetje zodat je vast kan proeven welk toetje het allerlekkerst is. Reden om op een druilerige middag even langs deze supermarkt langs te gaan voor een kleine proefsessie.

Maar dit zoete geheim wil je niet delen met kinderen, die in hun gulzigheid de hele toetjesautomaat leegtrekken. En laten ze daar ook aan gedacht hebben. Voor je een gratis toetje mag trekken, moet je, je snoetje voor een camera houden en die herkent of jouw toetje van een volwassenen is of van een kind. Ben je nog klein, dan gaat het toetje aan je neus voorbij.

Hieronder ook een toetje voor grote mensen, maar dan van eigen makelij dat mooi aansluit bij het mooie schilderij van Matisse, met het rood van aardbeien en het geel van citroen.

Pannacotta met aardbeien en limoncello (6pp)
3 blaadjes gelatine
250 ml. melk
250 ml. slagroom
25 gram suiker
50 ml. Limoncello likeur
50 gram suiker
150 gram aardbeien
½ citroen (sap)
paar blaadjes munt

Laat de gelatine in koud water weken. Doe in een ruime pan de melk, room en de suiker.Verwarm dit tot het bijna kookt en haal het van het vuur. Knijp de gelatine uit en los dit op in de hete massa.
Voeg de limoncello toe en giet de panna cotta in vormpjes of glaasjes.
Plaats de glaasjes in de koelkast om op te stijven. (in de koelkast 1 nacht of in de vriezer 2 uur).

Was de aardbeien kort in een ruime bak koud water, haal de aardbeien eruit en ontdoe ze van de kroontjes.
Hou 1/3 apart voor de garnering.Doe de aardbeien met de suiker in een steelpan en voeg de citroensap toe.
Breng de pan aan de kook en draai het glad m.b.v. de staafmixer.
Daarna af laten koelen.

Stort de panna cotta op mooie bordjes/schaaltjes. Giet voorzichtig aarbeiengelei over de panna cotta en garneer het met de overgebleven aardbeien en munt.

Sappige sinaasappels voor sinaasappelsorbetijs

In Spanje hangen ze al aan de bomen. Sappige sinaasappels die alle zonnestralen omzetten in lekker zoet sap. Lekker in een glas, maar met deze eerste zomerse dagen in Nederland willen we geen sapjes, we willen ijsjes.

In kookatelier de Kleyne Sint Jacob maakte we gisteren als onderdeel van een toetje sinaasappelijs. Verrassend simpel , maar vooral verrassend zomers lekker!

Sinaasappelsorbetijs (10 bolletjes)
0,5 liter verse sinaasappelsap (onze was heerlijk zoet)
0,6 liter water
600 gram suiker
1 el vette kwark

Maak suikerwater door aan het water suiker toe te voegen. Kook het water tien minuten. je moet een halve liter suikerwater overhouden. Meng het suikerwater met de sinaasappelsap en de lepel vette kwark. Draai het ijs in een ijsmachine tot een mooie ijsdikte. Laat nog even opstijven in de vriezer.

Chocoladeletters in de fondue

Het rijmwoordenboek kan weer worden opgeborgen, al het inpakpapier bij het oud papier. De mooie cadeaus liggen nog even op een stapeltje om stiekem van te genieten en de chocladeletters verdwijnen in de kast. Heel vaak blijven ze daar maar liggen, tot ze een beetje wit uit beginnen te slaan.

Doodzonde want het is toch maar mooi, lekkere chocolade. Een goede reden voor zelfgemaakte fruitbonbons. Doop banaan, mandarijn, ananas of aardbei in de warme chocolade. Mmm

.. En lijkt het je niets maak dan een Dame Blanche met vanilleijs, paar muntblaadjes en warme  gesmolten chocolade (zet de warme chocola in een kannetje zodat je steeds koud ijs combineert met een scheutje warme chocolade).

Chocoladefondue

Pure chocolade(letters)

beetje melk

evt wat cognac of triple sec
fruit
waxinelichtje om het warm te houden

Smelt de chocola met het vocht. Hou het warm op een waxinelichtje en aanvallen maar. Niet te zwaar tafelen want het is wel behoorlijk machtig. Heb je nu nog steeds (pure) letters over, maak dan later in de week een chocoladetaart.

Tafelromantiek Rutte-Verhagen...

Zullen we een hapje gaan eten? Wie vroeg wie, deze op het eerste gezicht zo onschuldige vraag? Ik weet een heel mooi tentje, dat zal je vast waarderen. Was het vervolg. De lucht was zwoel en vol belofte, het was eind juli.

En daar zaten ze dan. Allebei licht opgewonden nippend aan een goed glas wijn. Voorzichtig tasten ze elkaar af terwijl een coquille  met zwarte truffel naar binnen glijdt en wordt vergeleken met de dungesneden rauwe ossenhaas met gerookte ganzenlever. Wegdromend over het stel dat ze samen kunnen vormen. Hoe ze samen straks aan het roer staan. Liefde op het eerste gezicht. Of ze het toetje nog gehaald hebben is niet bekend...  

Al in een vroeg stadium werd de bodem gelegd voor een duurzame relatie. Eén die al snel van menu veranderde; geen kreeft, gegrilde tarbot en Bordeaux maar pizza, ravioli en afhaalChinees. Benieuwd wat ze zullen eten als het huwelijk echt beklonken wordt volgende week. In elk geval met een toetje. Ik zou zeggen chocolademousse met gebakken peren.

Chocolademousse
150 gram pure chocolade
5 eiwitten
175 slagroom

Klop de slagroom licht stijf. Smelt de chocolade in een pannentje. Sla de eiwitten tot lange pieken en spatel voorzichtig de chocolade er doorheen. Vouw daarna de slagroom losjes door het chocolademengsel. Laat het opstijven in de koelkast. Lekker met zachte verse peren.
Evt wat cacaopoeder en poedersuiker gebruiken voor versiering

Aardbeien onder druk

Eerlijk gezegd zijn we niet zulke toetjesmensen. Niet dat ik het niet lekker vind. Ik ben gek op ijs en chocolademousse maar meestal is het buikje al vol om er nog een toetje bij te hebben. Maar er zijn uitzonderingen.

Zeker als je net een nieuw apparaat in je keuken hebt gekregen. De sifon. En je op de markt prachtige aardbeien, zoals deze van de Zeeuw Adriaen Coorte (1705, te zien in het Mauritshuis), hebt zien liggen. Dat vraagt om een gecombineerde creatie. Oftewel aardbeien onder druk.

Espuma van aardbeien voor 4pp

(uit Espumas smaakmakende creams)

300 gram aardbeien (2 x 150)

1 citroen

50 gram suiker

1 eetlepel olijfolie

1,5 dl slagroom

paar blaadjes basilicum

- sifon en keukenmachine

Pers citroen uit. Maal de helft van de aardbeien fijn in de keukenmachine samen met de olijolie, suiker en de helft van het citroensap. Zeef het daarna zodat er geen stukjes achterblijven.

Schep de slagroom door het mengsel. En giet het aardbeienmengsel in de sifon. Plaats 1 of 2 gaspatronen (1 bij een sifon van een 05, liter en 2 bij een van een liter). Hou de sifon ondersteboven en schud hem flink. Zet het drie uur in de koelkast.

Snij de overige aardbeien in plakjes en scheur de basilicum in stukjes, Meng het samen met het citroensap wat nog over is. Pak een paar mooie glazen, bijvoorbeeld cocktailglazen. Spuit er een laag aardbeienroom in, dan een laag aardbeien en dan nog een toefje aardbeienroom.

Als je geen sifon hebt, kan je het ook maken door de slagroom op te kloppen en dan het aardbeienmengsel er doorheen te slaan (voorzichtig). Minder luchtig maar ook lekker. Net als een heel klein druppeltje Grand Marnier waar je nog een restje van over hebt.