maandag 4 oktober 2010

Hoerenpasta

De week is weer begonnen, maar de zon doet net of het nog weekend is en schijnt er lustig op los. De eerste blaadjes kleuren al rood en geel, de ijsjeswinkel is gesloten maar het voelt buiten aan als een zwoele zomerdag in Italië. We zoeken naar een passend gerecht. Een recept met zon, pit, een beetje hitte maar ook een-voudig, goedkoop (het is tenslotte maandag) en snel klaar te maken. Het wordt Pasta Puta, pasta voor de meisjes van plezier of ook Pasta Putanesca genoemd; pasta op de wijze van de hoer. Het komt waarschijnlijk uit Napels, maar over de oorsprong van het recept zijn vele verhalen.

Mannen die prostituees bezoeken zouden na de eerste wip een bordje voorgezet krijgen zodat ze opnieuw zin hadden en hun laatste geld in het bordeel achterlieten. Een ander verhaal gaat over vrouwen die 's middags lagen te rollenbollen en dit recept klaar maakte voor hun man omdat ze geen tijd meer hadden om uitgebreid te koken. Maar misschien heet het recept wel gewoon zo omdat het heet, intens van smaak, warm en rood van kleur is.

Tijd of geen tijd maak een dubbele portie want de volgende dag smaakt deze pasta nog intenser.

Pasta Puta
6-8 ansjovisfilets
2 tenen knoflook
1 rode Spaanse peper (sambal kan ook)
500 gr pasta
1 blik gepelde tomaten
100 ml droge rode wijn
2 el kappertjes
2 el zwarte olijven in plakjes gesneden

Laat de ansjovisfilets uitlekken  snij ze fijn. Snij de knoflook heel fijn. Spaanse peper wassen en steelaanzet wegsnijden. Als je van flink pittig houdt laat je de zaadjes zitten. Haal anders de zaadjes eruit. Of als je geen peper in de buurt hebt gebruik je wat sambal. Kook in een grote pan water met 1 el zout. Pasta el dente gaar koken.

Tomaten uit blik kleinsnijden.Verhit wat olijfolie verhitten in een pan  en bak de ansjovis en knoflook en Spaanse peper kort.Tomaten en wijn toevoegen. Op het laatst de olijven en kappertjes toevoegen, nog even goed doorroeren, zodat alles warm is. Lekker met wat stoere brood erbij en een glas volle rode wijn.

Er hoort officieel geen kaas op deze pasta, maar je kan er voor de liefhebbers natuurlijk altijd een handje geraspte Parmezaan bijzetten. Kunstenares Patricia A. Reed doet dat in elk geval wel (zie boven), maar die woont dan ook in Amerika.

1 opmerking:

Anoniem zei

Couldnt agree more with that, very attractive article